Beverprotocol: balans tussen beschermde diersoort, dijk en sloot

REGIO – De bever doet het goed in het rivierengebied. De beschermde diersoort vormt de kroon op natuur en ecologie in Nederland. Maar holen in dijken en dammen in sloten kunnen leiden tot schade en risico’s. Om daar op een goede manier mee om te gaan, stelt Waterschap Rivierenland een nieuw beverprotocol vast.

In 1988 werd de bever, een inheemse diersoort die door jacht anderhalve eeuw ontbrak in Nederland, opnieuw uitgezet in de Biesbosch en de Gelderse Poort. Na een wat aarzelende start maakte de bever een heuse come-back in de Nederlandse wateren. Inmiddels wordt het aantal bevers geschat op ruim 3.000.

Ongeveer een derde daarvan leeft langs de grote rivieren; het waterrijke werkgebied van Waterschap Rivierenland. Uiterwaarden zijn bij uitstek het leefgebied van bevers. Hun indrukwekkende holen, dammen en burchten vormen een kroon op de ontwikkeling van natuur en ecologie.

Het protocol beschrijft de werkwijze en de maatregelen; die beginnen klein en lopen op in impact. Van het verwijderen van vegetatie zodat een locatie voor de bever onaantrekkelijk wordt, tot het uitgraven en dichten van gangen in dijken of het verwijderen van dammen uit sloten.

Waar schades worden hersteld, worden ook preventieve maatregelen genomen, zoals het ingraven van steen of gaas tegen nieuwe graverij.

Meer informatie op www.waterschaprivierenland.nl (Bron/foto)